باپژوهش حاضر با هدف بررسی چالش های آینده بحران آب استان خراسان جنوبی در ابعاد امنیتی- انتظامی انجام گردید. و از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ ماهیت توصیفی- تحلیلی است. گردآوری و تحلیل اطلاعات در بخش توصیفی، از طریق مطالعۀ اسناد کتابخانه ای و در بخش تحلیلی از روش های دلفی، تحلیل ساختاری و سناریونگاری استفاده گردید.یافته های پژوهش نشان می دهد که عوامل امنیت اجتماعی و سیاسی مؤثرترین عوامل در چالش های بحران آب در استان قلمداد می شود، چراکه پیچیدگی نظام های منابع آب، رویکرد قوانین و ساختار برنامه ریزی سلسله مراتبی در کشور، دستوری و دولتی بودن سازوکار تخصیص آب و حکمرانی ضعیف آب در استان سبب تبعیض های سیاسی،تنش ها و منازعات محلی و منطقه ای، نارضایتی و اعتراض فرقه ها و مذاهب می گردد. نتایج تحلیل سناریو ها نیز نشان داد که تعداد پنج سناریوی قوی و سازگار ، یک سناریو با وضعیت مطلوب و چهار سناریوی قوی وجود دارد، سناریوی اول نمایانگر شرایط حاکم بر وضع موجود چالش های امنیتی مدیریت بحران آب در استان خراسان جنوبی و بهترین سناریوی پیش برنده برای ارتقاء وضعیت حاکم بر چالش های امنیتی بحران آب در چارچوب حکمروایی بهینه آب است تا بتوان با تصمیم سازی مناسب و به کارگیری راهبرد های پیشِ روی هر یک از پیشران های کلیدی، چالش های امنیتی و انتظامی را مدیریت نمود.

زمینه و هدف: با توجه به پیچیدگی های روزافزون جرایم، ضروری است کلانتری ها و پاسگاه ها متناسب با این پیچیدگی ها اقدامات تحولی لازم را داشته باشند. از این رو هدف از مطالعه حاضر طراحی الگوی تحول کلانتری ها و پاسگاه های فرماندهی انتظامی استان خراسان جنوبی است. روش: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت داده ها آمیخته (کیفی-کمی) است. در بخش کیفی، از مصاحبه نیمه ساختاریافته با 30 نفر از خبرگان تخصصی در حوزه تحول به صورت هدفمند تا رسیدن به اشباع نظری استفاده شد. در بخش کمی نیز جامعه آماری شامل فرماندهان، مدیران میانی و کارکنان صاحب نظر در فرماندهی انتظامی استان خراسان جنوبی به تعداد حدود 492 بودند که تعداد 120 نفر از آنها به روش نمونه گیری طبقه ای انتخاب و پرسشنامه بین آنها توزیع شد. برای تحلیل داده های بخش کیفی از روش تحلیل محتوای کیفی و دربخش کمی نیز از آزمون های تحلیل عاملی تاییدی و معادلات ساختاری در نرم افزار های Spss و لیزرل استفاده شد. یافته ها: تحلیل یافته های بخش کیفی نشان داد الگوی شناسایی شده شامل دو بعد درون و برون سازمانی و 8 مولفه تطبیق با محیط؛ پیوندهای سازمانی؛ تعاملات اجتماعی؛ فنآوری اطلاعات؛ فرایندهای سازمانی؛ نیروی انسانی؛ فرهنگ سازمانی و ساختار سازمانی است. یافته های بخش کمی نیز بیانگر این است که ضریب تاثیر نیروی انسانی و ساختار سازمانی با بیشترین میزان، به عنوان موثرترین مولفه های اثرگذار بر تحول کوپ هستند. نتیجه گیری: باتوجه به اولویت بندی صورت گرفته در مورد مولفه های شناسایی شده باید به طور جد در زمینه های نیروی انسانی، ساختار سازمانی، فناوری اطلاعات و فرایندهای سازمانی اقدامات موثر و مستمری صورت پذیرد. همچنین برون سپاری امور و ارایه خدمات الکترونیک در کلانتری ها و پاسگاه ها درحوزه پیشگیری از جایگاه ویژه ای برخوردار بوده و شروری است به صورت علمی و عملی ملاک عمل فرماندهان و مدیران قرار گیرد.

پژوهش حاضر با رویکرد راهبردی به نظام نگهداشت نیروی انسانی در حوزه آموزش عالی استان خراسان جنوبی پرداخته است. این مطالعه از لحاظ شیوه گردآوری داده­ ها به شیوه توصیفی – پیمایشی انجام شده است. نمونه آماری از بین جامعه آماری کارکنان در حوزه آموزش عالی استان خراسان جنوبی بود، که از بین آنها تعداد 143 نفر با استفاده از نمونه­ گیری قضاوتی انتخاب شد. روش­ های آمار استنباطی از جمله ضریب همبستگی پیرسون و آزمون رگرسیون چند متغیری برای آزمون فرضیه­ ها بکار گرفته شد. نتایج ضریب همبستگی پیرسون نشان داد، رابطه معنادار قوی بین رویکرد راهبردی و نظام نگهداشت نیروی انسانی وجود دارد (78/0=r). در ادامه، جهت مشخص کردن اینکه چه مقدار از واریانس نمره­ های نظام نگهداشت توسط رویکرد راهبردی تبیین می­ شود، آزمون رگرسیون اجرا شد. نتایج نشان داد که مؤلفه های هماهنگی راهبردی و مزیت راهبردی و هم افزایی راهبردی به ترتیب به میزان 28، 25 و 24 درصد از نمرات نظام نگهداشت را به طور جداگانه تبیین کردند. در حالی که انعطاف پذیری راهبردی قادر به تبیین نظام نگهداشت نبود. در نتیجه، تمرکز بیشتر در همراستا کردن نظام نگهداشت با سایر استراتژی­ های سازمانی و همچنین با سایر خرده نظام­ های مدیریت منابع انسانی؛ توجه و تاکید بیشتر به مزیت رقابتی نیروی انسانی به منظور رقابت و برتری در سیستم آموزش عالی؛ و در نهایت، هماهنگی اقدامات منابع انسانی جهت تقویت یکدیگر و ایجاد اثر بخشی کلی در سیستم آموزش عالی توسط این پژوهش پیشنهاد می­ شود.